Özetle

• Deoksinivalenol ve diğer trikotesenler gibi bazı mikotoksinler, hayvanlarda tokluk hissi uyandırarak yem alımını sınırlayabilir
• Mikotoksinler inek için toksik hale gelmeden önce rumen mikropları için toksiktir ve bu da mikrobiyal aktivitenin azalmasına neden olur
• Azalmış mikrobiyal aktivite, daha düşük yem sindirilebilirliğiyle sonuçlanır ve bu da süt ve et üretimi için daha az besin maddesinin mevcut olmasıyla sonuçlanır

 

 

Mikotoksinler Kuru Madde Alımını Azaltır

Bir hayvanın yem tüketimi, vücut ağırlığını artırma veya süt üretme kapasitesiyle doğrudan ilişkilidir. Artan yem tüketimi genellikle daha yüksek üretim seviyelerine ulaşılmasını sağlar. Süt ineklerinde buzağılama sonrası veya et hayvanlarını besi çiftliği rejimine geçirirken olduğu gibi, geçiş dönemlerinde optimum Günlük Kuru Madde Alımı’nın (DMI) korunması, metabolik sorunların azaltılması ve üreme performansının artırılması açısından kritik öneme sahiptir.

Trichothecenes ailesi, memeli iştahı üzerinde olumsuz etkileriyle bilinir. Bu mikotoksin ailesi, CCK (kolesistokinin) olarak bilinen tokluk hormonunun salınımını tetikler. Bu hormon, tokluk hissi uyandırarak yem alımını azaltır.

DON ve FUM'un Kombinasyonu DMI ve Kilo Alımını Azaltıyor

Oregon Eyalet Üniversitesi’nde Duringer (2021) tarafından yürütülen bir çalışmada, iki farklı sığır grubunun diyetleri karşılaştırılmış ve yem alımı üzerindeki etkiler açıkça gözlemlenmiştir (Şekil 1). Çalışma sonuçları, besi öküzlerinin yem alımının kontrol grubundaki hayvanlara kıyasla başlangıçta daha iyi olduğunu göstermiştir. Ancak, mikotoksinlerle muamele edilen hayvanlarda kısa bir süre içinde yem alımı baskılanmıştır. DMI’daki bu azalma, kontrol grubuna kıyasla kilo alımının da belirgin şekilde düşmesine neden olmuştur.

 

Mikotoksinler, İneklerden Önce Ruminal Mikroplar İçin Toksiktir

Mikotoksinler, rumendeki mikrobiyotanın normal işleyişini bozarak, optimum fermantasyon ve yem sindirimi için hayati öneme sahip olan bu sistemi olumsuz etkiler. Mikotoksinler, adından da anlaşılacağı gibi, rumenin normal aktivitelerini inhibe eden ve antimikrobiyal etkiler gösteren toksik maddelerdir.

Mikotoksinlerin Mikrobiyal Gruplar Üzerindeki Etkisi ve Koruma Yöntemleri

Şekil 2'de, kontrol grubundaki çeşitli mikrobiyal gruplar üzerinde birden fazla mikotoksin kontaminasyonunun etkisi açıkça görülmektedir. Bu kontaminasyon, mikrobiyal aktiviteleri önemli ölçüde azaltmıştır. Ancak, Mycofix® takviyesinin iki farklı dozda uygulanması, mikropları mikotoksinlerin olumsuz etkilerinden korumada etkili olmuştur. Bu koruma sayesinde, mikotoksinlerle kontamine olmuş diyetlere kıyasla mikrobiyal büyüme ve aktivitede belirgin bir iyileşme sağlanmıştır.

 

Rumendeki Daha Yüksek Mikrobiyal Popülasyonun Önemi

Rumende daha yüksek bir mikrobiyal popülasyona sahip olmak, yemin daha etkili bir şekilde parçalanması ve mikrobiyal üremenin artması anlamına gelir. Bu durum, ineklerin sağlık ve üretim performansı üzerinde olumlu etkiler yaratırken, nihayetinde çiftlik kârlılığını da artırır. Ancak, herhangi bir rumen güçlendirici katkı maddesi kullanmadan önce yemdeki mikotoksinleri uygun şekilde etkisiz hale getirmek, maksimum besin kullanımını sağlamak için kritik bir öneme sahiptir.

Sindirilebilirlik İyileşti, Daha Fazla Besin Maddesi Sağlandı

Gallo ve arkadaşları (2021) tarafından yapılan bir çalışmada, yüksek verimli süt ineklerinde nispeten düşük düzeyde deoksinivalenol (DON) ve fumonisin (FUM) kontaminasyonu etkileri incelendi. Çalışma, kuru madde (KM) ve nötr deterjan lifinin (NDF) sindirilebilirliğinin kontaminasyon nedeniyle büyük ölçüde azaldığını ortaya koydu. Ancak, Mycofix®'in koruyucu etkisi sayesinde, sindirilebilirlik seviyeleri kontrol grubunun bile üzerine çıktı (p<0,05). Bu bulgu, mikotoksin kontaminasyonunun düşük seviyelerde dahi olsa etkisiz hale getirilmesinin avantajlı olduğunu göstermektedir.

 

Yaklaşımımız
Mikotoksinlerin rumen koşulları ve sindirilebilirlik üzerindeki olumsuz etkilerini incelerken, Mycofix®'in koruyucu etkinliğini gösterebildik. Piyasadaki birçok ürün mikotoksinleri bağlama yeteneklerini iddia etse de, son bilimsel çalışmalarda incelenen mikotoksinler arasında önemli farklılıklar bulunmaktadır ve tek bir çözümle tüm sorunların etkili bir şekilde ele alınması mümkün değildir.

Sonuç
Mikotoksinler, hem et hem de süt verimliliğini çeşitli mekanizmalarla sınırlayabilir:

1. Azalan yem alımı ve baskılanan mikrobiyal aktivite,
2. Kuru madde (KM) sindirilebilirliğinin azalması ve
3. Nötr deterjan lifinin (NDF) sindirilebilirliğinin azalması.

Ruminant uzmanları için daha iyi bir verimlilik elde etme yolunda önemli bir tavsiye, öncelikle mikotoksinlerin hedeflerinize ulaşmanızı engelleyip engellemediğini belirlemektir. Mikotoksin sorunları ele alındıktan sonra, performansı artırmak için uygun yönetim, beslenme ve teknolojik stratejilerin uygulanması düşünülmelidir.

Yazar:

Ignacio Artavia